• BIST 97.713
  • Altın 145,018
  • Dolar 3,5685
  • Euro 3,9995
  • Malatya : 19 °C
  • Ankara : 13 °C
  • İzmir : 20 °C
  • İstanbul : 18 °C
  • Elazığ : 19 °C
  • Adıyaman : 24 °C

Tefeci ve türleri...

04.09.2008 12:13
Murat  Çelik / Malatya Güncel

Murat Çelik / Malatya Güncel

Tefecilerin pek çok türü vardır, tüm dünya ve Türkiye"de olduğu gibi Malatya"mızda da.

Bazılarını Mevlitlerde veya Cami Cemaati kalabalık olan Caminin birinde Cuma namazı vakti koca göbeğini çekerek cemaati ite kaka …. Camii"de en ön safa geçerken görebilirsiniz.

Nursuz yüzlerinden yalan-hile akar. Hele bazı kan emici var ki, ortalıkta fazla gözükmez ama ne zaman yardıma ihtiyaçlı, çaresiz birini tespit ederse ortaya çıkar ve o bilindik “hayırsever (!)” kişiliğini pazarlamaya çalışır.

Gün geçmiyor ki ardında tefecilerin bulunduğu ölümlü, kan dökülmesine neden olmuş haber yazmayalım.

Tefeciler kanın son damlasına kadar somurma isteği kadar sömürdüğü bu zavallılar evlerini, arazilerini, eşyalarını hatta bazı çok daha ileri giderek şahsi çamaşırlarını haciz ediyorlar.

Peki, kim bu tefeciler?

Tefeciler, Allah"la her türlü manevi ilişkisini kesen, Şeytanı kendilerine kardeş bilen hırsları ile de çakallara (burada hayvanlara hakaret etmiyorum yanlış anlaşılmasın) benzerler.

Tuzak kurmada pek beceriklidirler.

Avlarına tatlı zehirli dilleri ile yaklaşırlar, dişlerini daha sonra gösterir ve ısırırlar.

Tuzaklarına düşen Vatandaşı poh, pohlayarak olayın vahametini algılamasını engellerler.

Arkalarında besledikleri sokak it"leri (köpeklerin ekseri sahipleri olduğu için İT kelimesi çok daha uygun, bu İT"lerin sonunda kendilerini ısıracağını bile, bile beslerler), vardır.

Namus, haysiyet, şeref, onur, ahlak bunların yalnızca ağızlarında vardır.

Borcunu ödeyemeyecek durumda olan kişilere karşı kullanmaları için Namus, haysiyet, şeref, onur, ahlak sözcüklerini ezberlerinde tutarlar oysa, namussuzluk da kimse onlarla boy ölçüşemez hatta kendini satan hayat kadını dahi Tefecilerden namusludur.

Ha bu kan namuslarını, şereflerini ceplerinde taşıyan Tefeciler alacaklı oldukları kişilere “Karın, kızın da mı yok?” diyecek kadar adi ve alçaklardır.

Bu kan emicilerin ağına düşmüş biri, girdiği bataktan bir türlü çıkamaz. “Bu ayı da atlatayım, kimse duymadan borcumu kapatacağım” umuduyla sürüklenir.

Aylar, yıllar geçer ve borç gittikçe katlanır, katlanır….

Aslında kan emici namusu şerefi yalnızca laf olarak dilinden düşürmeyen Tefeci de bunu istemektedir.

Ağına düşürdüğü kurbanının her şeyini (bazıları hatta haciz esnasında gidilen evden iç çamaşırı dahi) alabileceği kadar faiz yükünün artmasını sinsice bekler. Fazla sıkıştırmaz bile.

Tefeci asıl yüzünü, borç tefecinin belirlediği sınırı geçmeye başlayınca, sıkıştırmalar daha sonra dozu gittikçe artan tehtidler (İT"ler devrede henüz yok) başlar. Sağa sola “Şu herifin bana şu kadar borcu var!” lafını ederek borçlu kişinin itibarını sarsmakla işe başlar.

Hiçbir Tefeci avını rastgele seçmez.

Borçlandırdığı adamın ya babasının, ya amcasının, ya da dayısının, ya da kayınpederi tarafının hali vakti yerinde olanlardır. Gözünü kesmeyene borç vermeyi aklının ucundan bile geçirmez ve bunu açık, açık da ifade eder. Bu derecede açık sözlüdürler. Karasinekler (Karasineklerden özür dilerim) gibi sömüreceği bir şey olmasa etrafta uçuşmaz anlayacağınız.

Kan emicinin yaptığı dedikodular, borçlunun akrabalarına ulaşır. Tabi bu duruma ilk etapta kimse inanmazha doğrusu inanmak istemez.

Fakat acı gerçekler hızlıca öğrenilir.

Borçlu da artık akrabalarına durumu itiraf etmekten başka çare bulamaz.

Borçlu bir nebzede olsa, tuhaf bir rahatlama duygusu yaşar anlık da olsa. Ne de olsa yıllardır içini kemiren kurdu paylaşmıştır akrabaları ile.

Bu itiraflardan sonra artık sokağa çıkamaz olmuş, tanıdıklarının “Geçmiş olsun abi, duyduklarım doğru mu?” sözü ona artık fazla germeye başlar.

Borçlu kendini rahatlatma yolu arar, önce bu adi kan emicinin elinde nasıl olsa resmi bir belge olmadığı düşünür. Hâlbuki kan emiciye imzalanmış boş senetler vardır.

Gerçi senet olmazsa da bir şey fark etmez.

Tefeci, akla hayale gelmedik entrikalara haiz bir varlıktır.

Tehtidlerin, her türlü sindirme, yıldırma bıktırma tekniklerinin senetten çok daha iyi iş yapacağını iyi bilir.

Kan emici başlar dişlerini göstermeye

“Şu güne kadar ödemezse, karışmam!”

“Çoluk çocuğu okula gitmiyor mu onun?”

“İhtiyar anasına, babasına çok yazık olu, yoksa!”

Tüm ailede tedirginlik, huzursuzluk…

Şer, bela işte buna denir. Ne yapacaksın?

—Aile büyükleri büyüklük yapacak ya, “Ulan eşşek oğlu eşşek! Paraya sıkıntın vardı da bizim niye haberimiz olmadı, niye söylemedin?

-Bilemedim dost sandım, ne bileyim böyle olacağını!!!!

-Yav, tamam onu boşver! Diyelim ki böyle bir haltı yedin, ne diye bu kadar beklettin? Zamanında niye demedin? deseydin….

Bu tür aile içi yaklaşımlar olur, para verenden çok akıl veren hep olmuştur.

Şimdi düşünüyorum da ne oldu bize böyle?

Yoksa, aramızdaki sosyal yardımlaşma becerisi mi tükendi? Aile için bağlarımız mı zayıfladı? Aile gücümüz mü yok olmak üzere? “Neden, şimdi zamanda kardeş kardeşe yardım etmez!”

Ne oldu? Anlayamıyorum…

Ne oldu da bizler bu şeref fukarası, kan emici tefecilere muhtaç olduk?

Ha… Unutmadan bu arada bir şekilde emniyet güçlerinin de olan bitenden haberi var ve oluyor da.

Savcılar mı habersiz?

Hiç sanma bildiğim kadarı ile o kadar çok Adli mercilere intikal eden olay var ki habersiz olmaları imkansız.

Ellerinden geleni yapıyor veya yapabiliyor olmalarını ne kadar çok isterdim…

 

Henüz hafızalarımızdan silinmeyen birkaç olayı hatırlatayım, “Bir gün bir banka Müdürü, makam odasında intihara teşebbüs etmişti, emanet olan paraları geri iade etmeyip, alacaklılar tarafından baskı gördüğü için ölümü çıkar yol seçiyordu, tabi başaramadı ölmeyi… Banka da emanet para bulundurduğu için ve bu emanet parayı buharlaştırdığı için birkaç yıl ceza yattı, çıktı ve şimdilerde artık “O” bir iş adamı, emanet para bırakanlara kimse neden hesaba yatırılmadı da banka müdürüne emanet bırakıldı? Yoksa kara para mı? Yada tefe için mi banka müdürüne bırakıldı, demedi.

Bir Otobüs Firmasında “simsar” olan kişide tefecilere müşterilerin ve otobüs firma sahiplerinin parasını alamadığı için intiharı seçmişti, olan ölene oldu, iddiada adı geçen kuyumcu hala kuyumcu…

Malatya"da yapılması gereken nedir diye sorarsanız, “Kuyumcuları ve Döviz Bürolarını” kontrol altına almak, derim.

Bir masa dört sandalye ile Emlakçılık yapanlar denetlensin derim…

Oto Galericilik adı altında 1 tek Otomobili 5 kez satan, denetlensin derim…

Nasıl olsa Verdi Dairesi Başkanlığı, Yerel Yönetimlerden bağımsız, yani istediği an hiçbir etki altına girmeden kontrol yapabilir, kimde ne kadar nakit, kimde ne kadar altın var bunu rahatlıkla tespit eder.

Dolmuşçunun indi-bindi müşterisini hesaplayan, semtlere göre kira gelirini sabitleyen, seyyar satıcının gelirini bilen Vergi Daire Başkanlıklarının artık bu kadar basit işlemi yapmasının zamanı geldi diye düşünüyorum.

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Yorumlar
ülkü kuaför
09 Eylül 2008 Salı 14:53
nerde devlet....????
malatyada bu tür insanlar cok varsa devlet nerde neden bu tür kişiler aramızda .... ama herkes tefeci olmuşlar neyse RAMAZANLIK dayız ALLAH isleh etsin mümkünmise slm bile vermeyin saygılarımla
turan
06 Eylül 2008 Cumartesi 10:28
tüm söyledikleriz doğru ama
murat bey yazınız çok güzel gerçekten benimde çok yakın bir dostum bu yazmış olduğunuz kan emicilerin, namuzsuzların eline düştü ve hayatı karardı inşallah onlarında hayatıda kararır, kararacaktırda. ama yazınızın altında yazmış olduğunuz meslek gruplarınıda zan altında bırakıyorsunuz bu konuda bir açıklama getirerek ,yapmayanları tenzih ederek yazsaydınız daha iyi olurdu sanırım. çünkü bende saydığınız mesleklerden birini yapıyorum ama namusumuzla ve şerefimizle! o şerefsizlerle emniyet ve savcılık neden mücadele etmez bunuda anlamakta zorlanıyorum. kimsenin şikayet etmesini beklemesinler zaten malatyada bu şerefsizliği yapanları herkes tanıyor insanları korkutmuşlar sanki devlet onlar. asıyorlar kesiyorlar ve yanlarına kar kalıyor. maliye işini namuslu yapan insanların üzerine gidiyor, hesap uzmanları hadlerini aşarak malatyamızın güzide esnaflarına hakaretler ediyor hatta tehditler savuruyor. ben devletim üçlü kararname ile geldim istediğimi yaparım diye tehditler savuruyor kimselerde birşeyler yapamıyor akıl alacak gibi değil. bazı kayısıcılık yapanlarda var hepsi demiyorum namusluları tenzih ediyorum yani sözün kısası denize düşen bu zehirli yılanlara sarılıyor herkesde seyrediyor. sizde yazınızda belirttiğiniz gibi ne oldu bize kimse kimseye güvenmez ,kimse kimseye yardım etmez hale geldik bence bu konuya müftülğünde el atması lazım en azından cuma hutbelerinde sık sık değinmeleri lazım yardımlaşmak için ayrıca bu şerfsizliği yapanlar birde namaz kılıp hacca da gidiyorlar bunların tövbe etmelerini ve kimden ne aldılarsada sahiplerine tekrar iade etmeler gerektiğinin anlatılması gerekir diye düşünüyorum.ve özellikle size çok teşkkür ediyorum çünkü çok ciddi bir konuya el atmışsınız, başarılarınızın devamını diliyor saygılar sunuyorum.
CEVAP: Değerli Okurumuz sanırım Siz " dört sandelyeli emlakçılar" sözcüğü için sitem etmişsiniz. Burada benim yazmış olduğum 4 sandelyeli emlakçılar kendilerini emlakçılık adı altında atıl vaziyette ki iş hanlarında, camları yıllardır temizlik yüzü görmemiş kendini emlakçı olarak lanse edenleredir sözüm tabiki tenzih ederim arı ile naumusu ile çalışan işinin ehli insanları. Saygılar.
sessiz ve dogru
05 Eylül 2008 Cuma 21:01
yaşayanlardan biriyim
Değerli Okurumuz yazmış olduğunuz iddiaları belgeleyecek durumdaysanız, seve seve isminiz gizli kalmak şartı ile bizimle paylaşabilirsiniz. Gerekli Adli Mercileri devreye sokacağımızdan emin olabilirsiniz. İletişim adreslerimizden veya telefonlarımızdan bize ulaşabilirsiniz.
MEHMET MORAN
04 Eylül 2008 Perşembe 12:50
ÜFLEYEREK İÇERLER
Murat bey Kardeşim
Yukarıda saydıklarının çoğu suyu üfleyerek içirler, içerlerken de bir elini başlarına koyarlar.
Ve onların bazıları müminlerin mabetlerine barikat kurarlar. "Ne verirsen elinle o gider seninle" derler. Bi istisna herkesten toplarlar.
Ama herkesten! Teşekkür ederler, Allah razı olsun derler. Cazgırlıklarıyla da insanı irşad ederler.
Avlunun dışına çıkıldığında da sen onların partisinden değilsen zinhar mümin değilsin.
Tüyü bitmemiş yetimin parasıyla yüzlerce kişiye iftar verirler.Sofralarında bir tek yetim bulamazsın.
Kısaca diyorum ki,
İyiki ölüm var. İyiki Ahiret var. İyiki Cehennem var.
Yoksa cambazların elinden Meşrebi farklı diye Fakir fukaranın hali nice olurdu.
Allah'a hamd olsun İyiki cehennemi yaratmış.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2004 Malatya Güncel | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : Mobil 0542. 238 20 26 whatsapp 7/24 0542. 238 20 26 MalatyaGüncel.com İhlas haber Ajansı | Haber Yazılımı: CM Bilişim