Depremde annesini ve ağabeyini enkazdan kurtaran askerin üşümesin diye kendisine verdiği montu geri verebilmek için 3 yıldır özenle saklıyor

Hatay’da depremde vefat eden annesini ve ağabeyini 13. saatte enkaz altından çıkaran askerin kendisine üşümesin diye verdiği montu 3 yıldır özenle saklayan Beliz Aydın, emaneti askere geri verebilmek için özenle saklıyor.

Kahramanmaraş merkezli depremlerde en çok yıkıma uğrayan Hatay’da, binlerce bina yerle bir olurken yaklaşık 25 bin insan hayatını kaybetti. Asrın felaketine Antakya ilçesi Cebrail Mahallesi’nde yakalanan 19 yaşındaki Beliz Aydın’ın enkaz altında çıkartılan annesi Betül Günyaşar hastanede hayatını kaybederken ağabeyi Abdurrahman Aydın iki bacağı ampute edilerek hayatta kaldı. Asrın felaketini derinden yaşayan Beliz, depremin 13.saatinde enkazın altından annesi ve ağabeyini kurtaran askerin kendisine üşümesin diye emanet olarak verdiği parkayı yıldır özenle saklıyor.

"O gün annemi ve ağabeyimi enkaz altından çıkaran asker, çok üşüyorum diye montunu bana vermişti"
Depremde annesini ve ağabeyini enkazdan kurtaran rütbeli askerin kendine emaneti olan parkayı geri verebilmek için özenle saklayan Beliz Aydın, "Bu mont, abim ve annemi enkaz altından çıkartan askerin montuydu. Mont, depremin ilk gününden itibaren bende duruyor. Montu her giydiğimde o günleri hatırlıyorum. O günden bugüne kadar saklıyorum ama giymeye çok cesaret edemiyorum. Giydiğimde o anlara geri gittim ve kötü hissettim. Montu bana veren askeri tekrardan görmek isterim, emanetini vermek isterdim. O gün annemi ve ağabeyimi enkaz altından çıkaran asker, çok üşüyorum diye montunu bana vermişti. Annem ve abimi enkaz kurtardı, annem vefat etti ama abimi kurtarabildik" dedi.

"6 Şubat sabahı bir rütbeli komutanımız, Beliz üşümesin diye kızımıza parkasını veriyor ve sonra senden geri alacağım diyor"
Beliz’in kendisine emanet edilen parkayı teslim etmek için 6 Şubat günü hastanede beklediğini ifade eden Çilem Artan, "Beliz benim en yakın arkadaşımın kızı. Annesi, 6 Şubat depremlerinde vefat etti. Oğlu Abdurrahman, annesini kurtarmak için ayaklarını kaybetti. Hayatta Abdurrahman ve Beliz tek başına kaldılar. Ben onları hiç yalnız bırakmadım. Beliz; çok akıllı, güçlü ve iradeli bir kız. Gaziantep’te üniversite okuyor. Okula başladı ve bu bizim için gurur verici bir durumdu. Annesi de bunu istiyordu. İnşallah bundan sonraki hayatında da yanında olacağız. Bundan sonra da daha da başarılı olacak. Bir hedefi var ve biz o günleri göreceğiz. Onlara anne olamam ama teyze oldum. Anne yarısı oldum ve olmaya da devam edeceğim. 6 Şubat sabahı bir rütbeli komutanımız, Beliz üşümesin diye kızımıza parkasını veriyor ve sonra senden geri alacağım diyor. Beliz annesini kaybettiğinde ve abisini kurtardıklarında hastane de bekliyordu. Hastanede askerin emaneti olan montu geri vermek için saatlerce bekliyor. Bu bilinçle yetiştirilen bir çocuktu. O acılar içinde emaneti geri teslim etmek için bekliyor ama asker geri gelmiyor. O kadar çok gelmesini ister ki komutanına emanetini teslim edip teşekkür etmek ister. İnşallah hayallerini de kavuşur" ifadelerini kullandı.