Garson olarak girdiği iş yerinde kebapçılığı öğrenen Zeynep, depremin ardından açtıkları iş yerinde ızgara başında mesai yapıyor

Hatay’da garson olarak başladığı kebapçıda kendine yemek yaparak mesleği öğrenen 18 yaşındaki Zeynep Aslı Konu, depremden sonra açtığı kebapçıda annesi Emine Erdenk’le birlikte gece saatlerinde ızgara başında mesai yaparak yaşam mücadelesi veriyor.
Antakya ilçesi Güldüren Mahallesi’nde yaşayan 50 yaşındaki anne Emine Erdenk ve 18 yaşındaki kızı Zeynep Aslı Konu, asrın felaketinin ardından adeta hayata yeniden başladılar. Depremin ardından yaşam mücadelesi vererek para kazanmak için kebapçı açan anne ve kızı, iş yerlerini 3 yıldır çalıştırıyorlar. Kebapçılıkla ilk olarak 13 yaşında garson olarak tanışan Zeynep Aslı Konu, kendine yemek yaparak ızgara başında kendini geliştirdi. Akşam saat 5’ten sabah 5’e kadar çalışan ve 3 yıldır aynı tempoyla ızgara başında mücadele eden depremin yıkamadığı anne ve kızın başarısı taktir topluyor.

"Anne kız olarak 4 yıldır bu işi yaparak ekmek paramızı kazanıyoruz"
13 yaşında garson olarak kebapçıda çalışmaya başlayan ve kendine yemek yapa yapa usta olan Zeynep Aslı Konu, depremin ardından açtığı iş yerinde 3 yılı geride bıraktığını ve kendi işletmesinde annesiyle birlikte çalıştığını belirterek "Kebapçı mesleğine 13 yaşında başladım ve hala devam ediyorum. İlk başlarda çırak olarak başladım, sonra işyeri açarak usta oldum. Şimdi kendimi usta olarak görüyorum. İlk başlarda garson olarak başladım. Kendime yemek yapa yapa öğrendim ve şimdi ise çok şükür ustalığı öğrendim. Yabancı biriyle çalışmaktansa annemle çalışmak daha güzel oluyor. Annemle yemekler yapıyoruz, sohbetler ediyoruz ve birbirimize kebap yapıyoruz. Ben genelde ocakbaşında çalışıyorum. Annem ise masalara bakıp müşterilerle ilgileniyor. Müşteriler anne kız olduğumuz için bizi çok seviyorlar. Bizi beğenip sürekli buraya geliyorlar. Annemle birlikte kebapçı mesleğini 3 yıldır yapıyoruz. Garsonluk yapıyordum, masalara bakıyordum. Kendime yemek yapmaya başladım ve bu işi öğrenmeye heves ettim. Bu işi sevdim, kendime işyeri açtım ve usta oldum. Anne kız olarak 4 yıldır bu işi yaparak ekmek paramızı kazanıyoruz. Gece çalışmak benim için çok daha iyi oluyor. Çünkü sabah uyanmak zor oluyor. Bundan sonraki hedefim ise işyerimi büyüterek kendime özel bir işyeri kurmak istiyorum" dedi.

"Kızımla kendi işimde çalışmak ve kimseye muhtaç olmamak çok güzel bir duygu oluyor"
Depremden sonra kızının açtığı kebapçıda evladına çıraklık yapmaya başladığını söyleyen anne Emine Erdenk, kebapçılığı severek yaptıklarını belirterek "Deprem 04.17’de meydana geldi. Depremden sağ kurtulduk, 3 ay çadırda yaşadıktan sonra Güldüren Mahallesi’nde bulunan konteyner kentte yerleştik. Bu mahallede kendimize bir işyeri kurduk ve çalışıyoruz. Depremden 3 ay sonra başladık, ben ve kızım yaklaşık 3 yıldır kebapçı işletiyoruz. Akşam 5’ten sabah 5’e kadar çalışıyoruz. Benim kızım 13 yaşında kebapçı mesleğini öğrendi ve şimdi usta olarak çalışıyor. Kızımla kendi işimde çalışmak ve kimseye muhtaç olmamak çok güzel bir duygu oluyor. İlk başlarda anne kız olarak bir ustanın yanında öğrendik. Kızım kebapçı ustası oldu, bende çırağı olarak çalışıyorum. Depremde önce bu işi düşünmedim. Depremden sonra kimseye muhtaç olmamak için bu işi öğrendik. Kendimize güvendik ve çalışmaya devam ettik. Bu işi seve seve yapıyorum. Anne, kız olarak çalışmamıza müşteriler çok memnun kalıyor. Müşteriler yemeklere kadın eli değdiğinde daha çok seviyorlar" ifadelerini kullandı.