İmam hatipten örnek davranış

Van’da Cuma namazı sırasında cami cemaatinin takdirini toplayan anlamlı bir an yaşandı. Camiye gelen küçük bir çocuğun merakla minbere çıkması üzerine imam hatip, çocuğu uyarmak yerine nazikçe yanına alarak hutbeyi birlikte okudu.
Bugün İpekyolu ilçesinde bulunan Ezberciler Camii’nde kılınan Cuma namazı, beklenmedik ve yürekleri ısıtan bir ana sahne oldu. Namaz öncesinde, hutbenin okunacağı sırada, caminin küçük misafirlerinden biri olan yaklaşık 4-5 yaşlarındaki bir çocuk, büyük bir merakla minbere tırmanmaya çalıştı. O anlarda minberde hutbe okumaya hazırlanan Cami İmam Hatibi, duruma hemen müdahale etti ancak bu, engelleme şeklinde olmadı. İmam Hatip, minbere çıkan meraklı çocuğu yanına alarak hutbeyi okumaya başladı.

"Unutulmaz kareler"
Çocuğun şaşkın ve huzurlu yüz ifadesi, bir yandan da kendisine sarılan İmam Hatibi dinlemesi, camideki tüm cemaatin yüzünde tebessüme yol açtı. İmam Hatibin, hutbeyi okurken bir yandan da çocuğu yanında tutarak ona şefkatle yaklaşması, cami ve din görevlilerinin kucaklayıcı, merhametli yüzünü bir kez daha gözler önüne serdi. O anlar, hem görevin ciddiyetini hem de cami ortamının şefkatini yansıtan unutulmaz bir kare olarak hafızalara kazındı.
İmam hatip hutbeye başlamadan önce çocukla ilgili cemaatin merakını gideren bir konuşma yaptı. Çocuğu tanımadığı, hatta adını dahi bilmediğini söyleyen İmam-Hatip, cemaatten babası ile camiye geldiğini söyledi. İmam-Hatip sözlerine şöyle devam etti, "Saadet çağında, yaşanmış bir olay gözümün önüne geldi sanki. Kimin çocuğudur bilmiyorum. Ama Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi Vesselam Efendimiz kendi devrindeyken hutbe okuduğu bir esnada Hazreti Hasan Efendimiz o zaman henüz 5 yaşındayken yani bunun yaşındayken mescitten içeri giriyor.
Peygamberimiz Sallallahu Aleyhi ve Sellem Efendimiz hutbenin yarısında minberden aşağı iniyor. Hazreti Hasan’ı kucağına alıyor ve çıkıp hutbesine kaldığı yerden devam ediyor. Bizler belki böyle bir teşebbüste durursak bir hoca olarak ya bu hocanın da sanki ondan başka kimsenin oğlu yok. Çocuğu yok gibi davranıyor.
Benin Peygamberim böyle yapmışsa, biz niye yapmayalım? Benim Peygamberim çocuklara böyle şefkatle, merhametle davranmışsa, onları kucağına alıp başını okşayıp sevmişse biz niye sevmeyelim? Biz niye yapmayalım? Hatta bir hadis-i şeriflerinde Efendimiz şöyle buyuruyor: "Erkek çocuklarınızı seviniz" diyor.
Bir sahabe diyor ki: "Ya Resulallah Kız çocuklarımızı sevmeyelim mi? Onlar zaten diyor kendilerini sevdiriyorlar. Siz erkek çocuklarınızı sevin diyerek hutbesine devam etti.
Bunlara şahit olan camideki tüm cemaatin yüzünde tebessüme yol açtı.