Bilim insanları uzayda nükleer patlamanın sonuçlarını simüle ettiler

Bilim insanları uzayda tek bir nükleer patlamanın etkilerini simüle ettiler ve sonuçlar bunun 'çok, çok kötü' olacağını gösteriyor.

Simülasyona göre, patlama yeterince yüksek bir irtifada meydana gelirse, alçak Dünya yörüngesindeki neredeyse tüm uyduları devre dışı bırakabilir.

Uzayda nükleer bomba patlatma fikri kulağa çok uçuk gelse de, bilim insanları bunun daha önce gerçekleştiğine dikkat çekiyor. 9 Temmuz 1962'de, Pasifik Okyanusu'ndaki Johnston Atolü'nün 400 km yukarısında 1,4 megatonluk bir bombanın patlatıldığı 'Starfish Prime' nükleer denemesi yapıldı.

Dünya yörüngesinde 13.000'den fazla uydunun faaliyet göstermesiyle birlikte, nükleer silahların uzayda bu uyduları hedef almak için kullanılabileceğine dair endişeler artmaya başladı.

Şimdiye kadar, alçak Dünya yörüngesinde meydana gelebilecek bir nükleer patlamanın etkileri belirsizliğini koruyordu.

İlk X-ışını patlamasının ötesinde, bilim insanları radyoaktif fisyon ürünleri tarafından salınan elektronların Dünya'nın manyetik alanında hapsolabileceğini ve uyduları yapay bir radyasyon kuşağı olarak tekrar tekrar maruz bırakabileceğini biliyorlar.

Simülasyona göre, Güney Atlantik üzerinde 500 km (310 mil) mesafede 1 megatonluk bir nükleer bomba patlatılırsa, yapay radyasyon kuşağına tekrar tekrar maruz kalmak, bir hafta içinde uyduların yaklaşık yüzde 98'ini devre dışı bırakacaktır.

Dahası, radyasyon ve uzay enkazının yıllarca sürmesi beklendiğinden, mesele sadece yeni uydular göndermekten ibaret olmayacaktır. 

Bu durumun Dünya üzerindeki yaşam üzerindeki etkisine gelince, sonuçları muazzam olacaktır; zira modern toplum, navigasyon ve iletişimden hava tahminine ve finansal işlemlere kadar her şey için uydulara bağımlıdır.

9 Temmuz 1962'de gerçekleştirilen 'Starfish Prime' nükleer denemesinde 1,4 megatonluk bir savaş başlığı patlatıldı.

ABD tarafından gerçekleştirilen devasa patlama, Hawaii'de yalnızca sokak lambalarını devre dışı bırakmak ve telefon iletişimini aksatmakla kalmadı, aynı zamanda uyduları tahrip eden yapay radyasyon kuşakları da oluşturdu; etkileri beş yıldan fazla bir süre sonra bile hissedildi. (İLKHA)