"İHMAL" DAHA BOĞULDU: 8 YAŞINDAKİ FIRAT CAN’I KORUYAMADIK!

Adıyaman’dan gelen haber yine aynı kahredici sonla bitti: Kayıp, arama ve cansız beden. Malatya’dan misafirliğe gittiği Çelikhan’da kaybolan 8 yaşındaki otizmli Fırat Can Temel’in hikayesi, Bulam Çayı’nın soğuk sularında noktalandı.

​Sadece Bir Çocuk Değil, Vicdanlar Kayboldu

​Dün evden çıktıktan sonra bir daha haber alınamayan Fırat Can için seferber olan UMKE, AFAD ve jandarma ekipleri, acı tabloyla bugün karşılaştı. Doğanlı Köyü yakınlarında bulunan minik bedeni, şimdi otopsi için Adli Tıp Kurumu’nda. Ancak asıl "otopsinin" bu toplumun güvenlik ve denetim mekanizmalarına yapılması gerekiyor.

​Sormak Zorundayız: Neden Hep Aynı Son?

​Bu kaçıncı kayıp, kaçıncı su kenarında biten dram?

​Özel Gereksinimli Çocuklar İçin Güvenli Alanlar Nerede? Otizmli bir çocuğun dünyası farklıdır; tehlikeyi sezemez, sesini duyuramaz. Onu korumak sadece ailesinin değil, devletin ve toplumun ortak sorumluluğu değil miydi?

​Arama Çalışmaları Neden Gece Durdu? "Gece ara verilen" o saatlerin, bir canın kurtarılması için ne kadar kritik olduğu bilinmiyor mu?

​Misafirlik Değil, İhmal Tuzağı:

Bir çocuk, bir ilçede nasıl bu kadar kolay "kaybolup" sulara kapılabiliyor?

​Soruşturma Yetmez, Önlem Gerek!

​Olayla ilgili soruşturma başlatıldı. Ancak her olaydan sonra açılan o dosyalar, Fırat Can’ı geri getirmeyeceği gibi, bir sonraki "kayıp" haberinin de önüne geçmiyor. Bu bir kaza değil; özel gereksinimli çocukları koruyacak bir sistem kuramamanın, çevre güvenliğini sağlayamamanın ve toplumsal duyarsızlığın ağır bir sonucudur.

​Fırat Can Temel, Bulam Çayı’nda sadece nefesini değil, bizim "sosyal devlet" ve "insani sorumluluk" iddiamızı da bıraktı.